1-, Winterswijk, Bevolkingsregister, Fiche 094, Folio 104, 1851/1861, Openbare Bibliotheek Winterswijk, www.obwinterswijk.nl. "Folio 104, Dorpbuurt, Huisnummer L95 "Tiggeloven":
1) Rauwerdink, Hendrik Jan, *16 Dec 1809, gehuwd, N.H., Landbouwer;
2-10) vrouw en kinderen."2-, Winterswijk, Bevolkingsregister, Fiche 030, 1837/1851. "Fiche 030, Folio 177, Dorp, Huis Nummer 169 [zie moeder Enneken];
[1841-1846] Fiche 030, Folio 172, Dorp, Huis Nummer 165:
Hoofden der huisgezinnen en inwonende kinderen:
Hendrik Jan Rauwerdink, geboren Winterswijk 16 Dec 1809, Wever, Gereformeerd, Aanslag in de Classificatie over 1841-1846 fl. 4,=, komt van Dorp 169, gaat naar Dorpbuurt L95;
Janna Willemina Lemmenes, geboren 12 Maart 1819;
Aaltje Rauwerdink, geboren 27 Sep 1838, overleden 14 July 1844;
Johanna Rauwerdink, geboren 7 febr. 1841;
Engelina Rauwerdink, geboren 5 Nov 1843;
Inwonende personen en hunne kinderen:
Enneken Rauwerdink, geboren 24 Juny 1782, gaat naar Dorp 178.
[1846-1851] Fiche 030, Folio 104, Dorpbuurt, Huis Nummer L95 "Tiggeloven":
Hoofden der huisgezinnen en inwonende kinderen:
Hendrik Jan Rauwerdink, geboren Winterswijk 16 Dec 1809, arbeider, gereformeerd, Aanslag in de Classificatie over 1846-1851 fl. 4,=;
[verder met huisgezin]."
1Hemelrijk, dr. J., Mijn leven (Winterswijk : Vereniging "Het Museum", z.j. [1987], 300 p., ill. ISBN 90-70560-10-0), p. 206-208, Archief van R. van Otten, www.vanotten.net. 2004 13,00 Euro. "Sinds enige weken was er grote beroering in ons dorp. De timmerlieden, leden van de gezellenbond, ongeveer veertig in getal, waren na lange vruchteloze onderhandelingen met de patroons tot staking overgegaan. De patroons wilden van inmenging van het hoofdbestuur niets weten en wilden aan de eisen van hun knechts niet toegeven. Ze weigerden een verhoging van het uurloon van veertien op achttien cent, een beperking van de werkdag tot elf uur en een verkorte zaterdagmiddag-werktijd tot vier uur. [etc.]
De staking duurde voort tot ver in augustus. Ze eindigde met een compromis, dus een gedeeltelijk succes. Onder de slschtoffers, die nergens in het dorp meer een patroon konden vinden, was ook de voorzitter der afdeling van de timmerliedenbond, een verstandig, rustig en zeer moedig man, met wie ik erg bevriend geworden was. Hij heette RAUWERDINK. Voortaan moest hij naar Oeding, over de Duitse grens, ruim een uur fietsen heen en een uur terug, om de kost voor zijn gezin te verdienen. Want daar had hij timmerwerk gevonden. Maar hij bleef trouw zijn taak van voorzitter vervullen en zei: "Da's niks slim. Ik heb 't er geerne veur ovver. Wi'j bunt no good op weg en komt d'r wal."."2Hemelrijk, dr. J., Mijn leven, p. 277. "De voorzitter van de Bestuurdersbond, waarvan ik secretaris was, de kloeke RAUWERDINK, moest immers na de tiummerliedenstaking de kost voor zijn gezin verweg gaan zoeken, aan de overkant der Duitse grens, omdat hij bij geen baas meer werk kon vinden. En toch stond hij bekend als een uitstekend vakman. [etc.]."